Dance Dance Dance UK: de opnames

Dance Dance Dance UK: de opnames

Je kent Dance Dance Dance vast wel, gepresenteerd door Chantal Janssen en Jandino Asperaat, met 5 danskoppels bestaande uit BN’ers en hun echtgenote/vriendin etc. Nu is het paradepaardje van John de Mol ook verkocht aan Engeland. De opnames hiervoor worden in Nederland gehouden, gezien studio 22 al omgetoverd is tot dé dansstudio inclusief de enorme videowall. Ik had 2 kaarten gewonnen via Publiekgezocht.nl en dus nam ik mijn jongste zoon (16) mee naar de opnames van Dance Dance Dance UK!

Dik 2 weken geleden kreeg ik een mail van publiekgezocht,nl, de sponsor van het programma gaf kaarten weg voor de opnames en dus kon je je opgeven hiervoor. Dat vond ik wel een leuk idee om samen met mijn zoon Quinten te gaan doen, dus ik gaf ons op. Ik hoorde vervolgens niets meer en dacht dat het er ook niet meer van zou komen tot ik op de 10e een mail kreeg met “GEFELICITEERD! u wint de exclusief door de sponsor beschikbaar gestelde tickets voor de opname van Dance Dance Dance UK op vrijdag 11 november in studio 22 te Hilversum.” Één dag van te voren dus! Ik kon het net nalaten te denken dat er vast afvallers waren waardoor ik zo kort op de dag dit mailtje kreeg. Maar goed, het blijft leuk dus we gingen…

Nu ben je als voormalig weddingplanner een beetje overgevoelig voor planning en organisatie, dus dit is hoe ik deze opnames vanuit dit opzicht beleefde.

“Geen bordjes… ach, studio

22 ligt vast naast 21?”

Nu had ik al vooraf  gekeken waar studio 22 ongeveer lag ten opzichte van de parkeerplaats en er stond in een van de mails die ik ontving, dat er bordjes staan met daarop “studio 22” aangegeven, dus dat moest een appeltje-eitje worden. Uhm, ik weet niet wie ze ondertussen weggehaald heeft of wie ze vergeten is op te hangen, maar we hebben geen bordje kunnen vinden. Nou ja, dat wil zeggen: genoeg bordjes met allerlei studio’s er op, maar dus NIET 22! Dus liepen we richting studio 21, die vanaf grote afstand te zien was, in de hoop dat 22 naast 21 ligt…. Ook daar geen bordjes of iets anders wat aanduidde waar 22 lag en dus liepen we naar de portier van studio 21 om de weg te vragen. Die gaf aan dat we een stukje terug moesten lopen, dan een trap op, tunnel door en halverwege die tunnel een wenteltrap af. Daarna alsmaar langs de gebouwen blijven lopen. Nu klonk dat al ver, maar dat was het dus ook! De logica van 22 ligt naast 21 ging in ieder geval niet op!

“Sorry mensen, jullie mogen

3,5 uur niet plassen!”

Je kent het vast wel, na een lange rit én een flinke wandeling in de kou is het eerste wat je wil bezoeken het toilet. Zoals zo vaak op plekken waar veel vrouwen zijn, stond een rij waar je U tegen zegt. Maar ja je moet, dus je sluit netjes achteraan. Oh nee, dat deed ik eigenlijk niet omdat het nogal verwarrend was waar die rij nou eigenlijk begon. Dus teleurgesteld werd ik nog een dikke meter terug geplaatst in de rij. Terug in de grote hal klom er een man op de balie waar je eten en drinken kon kopen. Geen idee hoe die man zijn functie heet maar die praat zo’n avond aan elkaar, geeft aan wanneer je moet klappen en hoe hard, en probeert het publiek tijdens de momenten van niet-opnames te vermaken. Afijn, deze “ik-klets-de-avond-gezellig-aan-elkaar-meneer” begon zijn betoog met dat hij alles in het Engels ging doen die avond, anders zouden de Engelse gasten het niet begrijpen. Prima, de meeste Nederlanders die Engels spreken zijn prima te volgen! 😉 Hij steekt van wal met wat we niet willen weten: “sorry mensen, jullie mogen straks 3,5 uur niet plassen”! Met daarop de vraag of er zwangeren aanwezig zijn, want daar maakt hij graag een uitzondering voor. Ik kijk eens naar mijn buik, zou hij er in trappen? Ik zie er toch nog niet zo heel oud uit? Nee, ik houd mijn mond natuurlijk maar maak me nu wel zorgen om het flesje cola wat ik zojuist gekocht hebt, die mag ik dus in 3,5 uur maar mondjesmaat opdrinken, anders red ik dat plasverbod niet. En ook nog maar eens hopen dat het niet koud is in zo’n studio want met koud weer moet ik gerust elk half uur.

“Stop die maar onder je vest!

Uuhhh… ja dat valt niet op gelukkig!”

We mochten geen tassen en jassen meenemen in de studio, er zou een zwart plastic tasje onder de stoel liggen om alles in te doen en ik had daarom mijn handtas thuis gelaten en het alvast in een klein donker tasje gedaan, want eerlijk… een vrouw die haar halve handtas in haar broekzakken moet zien te stoppen.. Are you serious?! Ik heb mijn best gedaan, nam zo weinig mogelijk mee maar een telefoon, een portemonnee, autosleutels, een lipstick (kom misschien wel op tv, moet ik er toch een beetje opgetut uitzien toch?) én dan wat te eten en te drinken, pas toch echt niet in mijn broekzakken. We hadden al wat restricties opgekregen omtrent wat we aan mochten (geen ruit, geen streep etc.) dus was een broek met zakken, wat niet in bij die restricties stond maar stilzwijgend toch iets was wat ik aan moest trekken wilde ik nóg iets van spullen mee kunnen nemen. En natuurlijk viel de beveiliging over het hebben van een tasje, terwijl ik die zo klein mogelijk had gemaakt, maar ja… waar had ik dán alles moeten laten? Hij zei: houd het maar onder je vest… Uuhhh… ja dat valt niet op gelukkig!

Set auto Dance Dance Dance UK
Een van de mooiste sets van die avond wat mij betreft.

“Daar baalde ik een beetje van,

nog meer toen de stoelendans begon…”

We kregen plaats in een vak waar waarschijnlijk iedereen de kaarten van de sponsor had gekregen, want iedereen had dezelfde kaarten vast en het was bovenin de zaal, niet op de vloer bij het podium. Logisch natuurlijk want bij gratis mag je niet de beste plekken krijgen. Hoewel tussen gratis en betaald maar 10 euro zat, maar oké, ik zal daar niet over piepen. Zij het niet dat we naast een “muur” kwamen te zitten, een soort middenconsole in de zaal, waar de camera’s stonden. Het verhoogde tribune was gebouwd uit steigers/stalen frames met zwarte doeken afgewerkt. Daar zat ik dus tegenaan waardoor ik 1/3 van het podium niet kon zien tenzij ik ging staan. Daar baalde ik een beetje van, temeer toen de stoelendans begon…

Volgens de ik-klets-de-avond-gezellig-aan-elkaar-meneer waren er 200 mensen niet komen opdagen vanwege  “The famous Dutch traffic jams”. (ja we staan om meer bekend dan de stroopwafels, Amsterdam en de klompen!)  Ik keek de zaal in en wist niet waar hij de 200 mensen had willen neerzetten, gezien er maar een paar rijtjes stoelen leeg waren beneden op de vloer, maar vooruit. Er zijn nu eenmaal mensen die graag overdrijven. Dus werd er uit ons vak mensen van de achterste rijen gehaald door dezelfde dames die onze plaats had toegewezen, de zogeheten placering-dames. Ze haalden 3 rijen leeg uiteindelijk (even nageteld en dat waren er ongeveer 25 en dus nog steeds geen 200) en terwijl ze dat deden kon ik het toch niet nalaten een van hun duidelijk te maken dat ze dan ons (en de mensen voor ons) beter weg konden halen omdat wij een deel van het podium niet konden zien. Nou nee, ze had opdracht de achterste rijen leeg te halen maar ze zou er melding van maken. Dat is zo’n opmerking waarvan ik altijd direct denk; dat zeg je om van mij af te zijn! De dame voor mij, die nog minder kon zien dan ik, riep eerst hard mee om haar ongenoegen te tonen maar dat veranderde in een brave “oke”… Ik dacht; oke? Nee, ik vind het helemaal niet okë, dat mensen met dezelfde gratis kaart nu een topplaats krijgen terwijl ze al goed zaten qua zicht én ik nog steeds het niet ziet. Helaas werd hier niets meer mee gedaan en nam ik mezelf voor om hier de volgende keer bij het placeren goed op te letten.

Gelukkig heb ik alles redelijk kunnen zien, maar het baalgevoel bleef en vooral toen de stoelendans tussen de opnames door maar bleef doorgaan. Telkens waren er 2 stoelen elders te vullen (waar waren die mensen heen dan???) en zo bleef het geschuif aan de gang, maar wij kregen geen andere plek. Had al wel bedacht waar dat aan lag, dat was niet goed voor het “beeld” natuurlijk, daar mogen geen lege stoelen op te zien zijn. Nu vermoed ik toch echt dat ik nergens op beeld kwam, gezien de stoelen achter ons ook leeg waren. Breng je mij in beeld, dan zie je die lege stoelen achter mij ook! Duh!!! Kortom: ik baalde daar wel van ondanks dat ik me het niet mijn avond liet verpesten.

Set Dance Dance Dance UK

“Set is closed:

Let the show begin!”

En daar was de ik-klets-de-avond-gezellig-aan-elkaar-meneer met de alles betekende woorden: Set is closed: let the show begin! Ik dacht dat wordt dan nu 3,5 uur stilzitten, kijken, luisteren en vooral hopen op dat je niet moet plassen! Maar na de eerste “takes”, het promofilmpje wat gemaakt werd door de presentatrice en een van de Engelse Juryleden die in 2 takes er op stond en nog wat aankondigingen van de presentatrice, zat de allereerste opname er alweer op. Het podium werd opgebouwd en er werd geroepen dat de opnames weer begonnen, het eerste danskoppel begon eeennn…. stop! En dan het jurycommentaar… eennn stop! Nou, dat ging dus 3,5 uur zo door. Persoonlijk vond ik dat wel bevrijdend, steeds maar een stukje opname. Wat ik me vooraf afvroeg was of alles wel in één keer zou worden opgenomen. Of dat er “gesjoemeld” werd. Maar de dans werd maar 1 x gedaan en het jurycommentaar ook, dat is echt wat het is en zoals het op tv komt. Daar wordt gelukkig niet in gerommeld. Als Weddingplanner van destijds de bruiloft in de Gouden Kooi, ook een Talpa productie net als dit, was ik bang dat er toch wel het e.e.a. geregisseerd werd. Het is tenslotte TV!

Timor Dance Dance Dance UK
Aan het eind van de avond, toen de opbouw van één van de sets veel tijd nodig had, wilde Timor Steffens ons een dansje leren. Nu wilde ik mijn buurvrouw en kind niet schoppen, dus ik heb alleen foto’s en video’s gemaakt. ;-)

“Binnen 5 minuten was de rij

met zeker 40 meter verlengd…”

Na een leuke show en behoorlijk lange zit konden we weer naar huis. Het was ondertussen gaan vriezen buiten en gezien de lange rij voor de wenteltrap, zijn wij maar wijselijk om de gebouwen heen gaan lopen. We kwamen daardoor uit bij het begin van het Media Park waar ook een parkeerapparaat staat. Hier stond een rij van ongeveer 10 meter. Er stond maar 1 apparaat en binnen 5 minuten was de rij met minimaal 40 meter verlengd. Wij hadden dus nog mazzel. We hebben daar nog dik 10 minuten moeten wachten. Het apparaat pakte niet altijd de briefjes/muntjes en bij mij pakte hij mijn creditcard niet. Dit gaf een hoop oponthoud. En dan denk je; serieus Media Park… jullie hebben toch dagelijks daar heel veel mensen “over de vloer” en die laten jullie na zo’n leuke show heel lang letterlijk in de kou staan te wachten bij een apparaat wat ook nog eens niet naar behoren werkt?! Voor zover ik heb gezien, stonden er in totaal 3 vanaf de studio’s richting de parkeerplaats. Ik zeg: doe hier iets aan Media Park!

Maar we hebben absoluut een hele leuke avond gehad en het is erg leuk om zo’n show mee te maken, maar organisatorisch ligt er wat mij betreft nog wel wat om op te pakken voor het Media Park dan wel de producenten van de programma’s.

Wel heb ik de smaak te pakken, waar zal ik de volgende keer eens heen gaan?

Corine

 

 

 

avatar

Published by corine

Blogger @ a Piece of My Mind

Comment

Loading Facebook Comments ...

No Comments

Post a Comment