Open brief: Beste rechters van Nederland…

Open brief: Beste rechters van Nederland…

In deze (nieuwe) rubriek “Open Brief” schrijf ik aan wie-dan-ook een brief waarin ik mijn gedachte, zorgen en/of mening uit. De eerste open brief ging naar ActiegroepSOS tegen racisme: “Slaan we niet een beetje door”… 

Beste rechters van Nederland,

De laatste tijd zie ik weer regelmatig op tv gefrustreerde mensen, nee ik moet zeggen nabestaanden want ze hebben namelijk een dierbare verloren. Niet aan een ziekte of ongeval maar aan moord. Iemand heeft hun geliefde op gruwelijke wijze vermoord en uiteindelijk komt u daar, meneer de rechter, in het verhaal en wat blijkt? U gooit nog eens flink wat zout in de wonden! Want in plaats van de nabestaanden het gevoel te geven dat ondanks hun geliefde nooit meer terug komt, de dader in ieder geval flink wordt gestraft geeft u deze een paar jaar gevangenisstraf. Voor de nabestaanden onverteerbaar!

Vaak komt dit dan zogenaamd door te weinig bewijs en in sommige gevallen zal dit best eens het geval kunnen zijn. Maar de gevallen waarover ik het heb, zijn die waarbij in ieder geval vaststaat dat de dader bekend is, deze heeft de moord daadwerkelijk heeft gepleegd en dat staat dan buiten kijf, U heeft het dan over te weinig draagkracht omtrent de “state of mind” van de dader, alsof dit ertoe doet wanneer er een leven, een heel mooi leven, zomaar ineens beëindigd wordt door iemand die, zoals u dat dan noemt: niet toerekeningsvatbaar was op het moment van. Of dat er een ander stukje bewijs ontbreekt. U heeft geen idee wat u de nabestaanden, slachtoffers te noemen na de vermoorde persoon, allemaal aandoet.

Een van u was de rechter bij de moord op mijn zus. Het is 30 augustus 1985 en zij wordt vermoord door haar ex-vriend en zo ook haar nieuwe vriend. Een dochtertje blijft levend achter en kruipt door het bloed van haar moeder. U heeft hier vast de foto’s van gezien. Er werd door het OM 18 jaar geëist voor deze dubbele moord. Laten we wel zijn, dit is al veel te weinig voor 2 jonge levens, maar goed daar konden we nog redelijk mee leven. Totdat u, meneer de rechter, tegen alle verwachtingen in, besloot om de dader de moord op mijn zus haar vriend weg te strepen tegen de zogenaamde bewijzen. Bewijzen die eigenlijk de dader tegenspraken. Weet u nog? De dader beweerde dat het zelfverdediging was, dat die vriend een briefopener in zijn handen had terwijl hij, de dader dus, een pistool had. En die briefopener is teruggevonden in een gesloten la, zo staat er in het verslag. Dus terwijl die vriend met 3 kogels in zijn buik hulp ging zoeken, heeft hij eerst die briefopener teruggelegd in de la en die op slot gedraaid. Een ding moet ik u nageven, u bezit veel fantasie.

En dus bleef er uiteindelijk 6 jaar over voor mijn zus, zo besloot u. En in Nederland betekend dat dat hij daar 4 jaar van moet zitten. Er gaat 1/3 van de straf af, standaard, daar valt niet aan te tornen. U gaf hem dus: 4 jaar! En let wel: we hebben het hier over moord met voorbedachte rade! Dát was in ieder geval wél bewezen! U ging daar maar even aan voorbij… Nou, met aftrek van voorarrest en nog wat kwam hij dus na minder dan 4 jaar vrij. Rondom kerst weet ik nog, ook zo’n fijne tijd om met ons gezin door te brengen wetende dat hij weer gewoon vrij man is en zijn leven verder kan leven. Allemaal dankzij u!

Ik was net 17 toen u deze uitspraak deed. In één klap was ik alle naïviteit kwijt over de grote mooie wereld. Ik weet sindsdien: de rechtsgang in Nederland is een lachertje maar dan wel een hele zure. En als ik dan, nu 31 jaar later mag denken dat we verder zijn daarin, dat er iets ontwikkeld is op dat vlak, dan komt de klap te harder aan als ik jaar in – jaar uit weer geconfronteerd wordt met dat dit nog steeds zo gaat als toen in 1985. Er is niets, maar dan ook echt niets verandert in al die jaren. Nog steeds gaat u zo gemakkelijk om met mensen hun kind, geliefde, vrouw, man etc.. Vermoord? Jammer voor de nabestaanden maar we baseren ons alleen op de feiten die altijd op de een of andere manier ten gunste uitkomt voor de dader.

Neem nou Linda van der Giesen, bijna hetzelfde verhaal als mijn zus. Uiteindelijk kreeg haar ex, de dader, 10 jaar met tbs en dat betekend dus zo’n 6,5. Tegen het verkregen TBS gaat de dader in hoger beroep. Nog zoiets: dat zou wat mij betreft helemaal niet mogen. Jij hebt het recht genomen iemands leven af te nemen, dan heb je geen rechten meer! PUNT! Want dat is wat voor vele nabestaanden zo enorm zuur is, de dader heeft alle rechten, de nabestaanden hebben NIETS! Ik kreeg er een compleet ander leven voor terug meneer de rechter. Ik kreeg zwaar verdrietige ouders die nooit meer zijn geworden zoals ze voor mijn zus haar dood waren. Ikzelf ook niet, waar ik als 17 jarige had moeten genieten van uitgaan en leuke dingen doen en vooral gewoon lekker jong zijn, veranderde mijn wereld in ineens zeer volwassen worden en vooral weten dat de wereld zo mooi niet is. De onbevangenheid compleet kwijt, een grote illusie armer op een leeftijd waar dat nog wel even wat langer had mogen duren.

U kon er niets aan doen dat mijn zus vermoord werd, maar u had er dus wél iets aan kunnen doen dat de dader gestraft werd. Maar dat heeft u nagelaten en daarmee heeft u iets veroorzaakt waarvan ik hoop dat u dit nooit hoeft mee te maken. Tegen alle andere rechters zou ik willen zeggen: denk goed na over wat u aanricht door geen fatsoenlijke straf te geven. Geen enkele straf kan iemand die vermoord is terugbrengen, maar het kan wel zalvend werken naar de mensen die met dit verlies achterblijven. Het ligt in uw handen!

Corine

avatar

Published by corine

Blogger @ a Piece of My Mind

Comment

Loading Facebook Comments ...

No Comments

Post a Comment